Nauka języków obcych

Są takie narody, które posiadają uprzywilejowany status – ich język stał się ogólnonarodowy, trzeba go znać, by móc się porozumiewać poza granicami kraju. Czołowy język przez wieki się zmieniał. Dla starożytnych Rzymian była to greka. Gdy Rzym rozrósł się do rozmiarów imperium, język stał się elementem scalającym narody, których administracja opisywana była łaciną. Dominacja łaciny wzmogła się, gdy została głównym językiem kościoła rzymskokatolickiego, którego do tej pory jest językiem urzędowym. Ona również w ciągu wieków się dzieliła – na odmianę wysoką oraz wulgarną, czyli plebejską. Z tej łaciny ludowej wymieszanej z narzeczami podbitych narodów powoli wyewoluowały języki państw, które stały się potęgami w nowożytnej Europie. Języki romańskie (Francja, Włochy, Hiszpania) stały się motorem odrodzenia sztuki. Nie bez powodu kraje te – budujące się na zgliszczach rzymskiego państwa – stworzyły nową cywilizację. W nowożytnej epoce językiem będącym przepustką do świata stał się francuski. Bywało, że posługując się wybornie tym językiem, nie umiano poprawnie pisać i czytać we własnym. Zapanowała moda na francuski, który miał posiadać tę właściwość, że można w nim wypowiedzieć wszystkie subtelności. Francuski rozprzestrzeniał się na cały świat wraz z podbojami i kolonizacją. Powoli stał się językiem dyplomacji i tam utrzymał się do czasów powojennych XX wieku. Gdy po drugiej stronie oceanu rozpoczął się gwałtowny rozwój Stanów Zjednoczonych, jego miejsce powoli zaczął zajmować język angielski. Stał on się głównym językiem ONZ, choć poszczególne jego odmiany różnią się słownictwem, gramatyką czy stosowaniem akcentów. Obecnie mówi nim około półtora miliarda użytkowników. Język angielski stał się językiem urzędowym wielu państw, uważany jest również za podstawowy język komunikacji poza granicami własnego państwa.

Nauka języka obcego jest kwestia wbrew pozorom trudną. Mimo że opiera się głównie o przyswojenie nowych partii słownictwa w określonej jednostce czasu, przez fakt, że jest to zajęcie stosunkowo powtarzalne, szybko się ono nudzi i zniechęca do dalszej pracy. Z tego względu lepszym rozwiązaniem od samodzielnej nauki jest uczęszczanie na kursy angielskiego. Ciekawą ich forma jest nauka przy pomocy tak zwanej metody Callana. Jest ona nastawiona na zapamiętanie jak największej ilości słów w jak najmniejszej jednostce czasu. Opiera się na konwersacji z lektorem jedynie w języku obcym i przy pomocy słownictwa z danego obszaru tematycznego. Zasada jej działania jest zbliżona do mechanizmu nauki języka, jaki zachodzi u małych dzieci. One także poznają nowe słownictwo poprzez przebywanie w danym kręgu tematycznym (na przykład wśród zabawek) i słuchając kilkukrotnych powtórzeń tych samych nazw. W obu tych wypadkach (zarówno u małych dzieci jak przy wykorzystaniu metody Callana) nauka gramatyki odbywa się w sposób intuicyjny, wykorzystujący jedynie wyrażenia usłyszane. Oparte na tej metodzie kursy angielskiego poleca się wszystkim osobom chcącym szybko nauczyć się komunikować w języku obcym. Nie jest to jednak rozwiązanie pozwalające na kompleksową naukę języka. Położony jest tu nacisk na słownictwo, z którym wiąże się opanowywana intuicyjnie gramatyka. Nie ma tu natomiast miejsca na opanowanie umiejętności czytania i pisania. Może to więc być pewna niedogodność dla wszystkich tych, którzy chcą poznać wszystkie aspekty komunikacji w innym niż polski języku.

Witamy w serwisie poświęconym językom obcym. Znaleźć tu można użyteczne informacje dotyczące kursów, szkoleń i szkół językowych, w przyszłości mamy także nadzieję zamieścić krótkie, wstępne kursy przygotowawcze traktujące o podstawach słownictwa i gramatyki takich języków jak angielski, niemiecki, hiszpański czy francuski. Zachęcamy do przeglądania strony i życzymy miłej lektury.