Nauka języków obcych

Język francuski to język, którym posługuje się (jako głównym) blisko 136 mln. ludzi na naszym świecie. Pochodzi z języka łacińskiego i jest dzisiaj jednym z języków najbardziej do niego zbliżonych gramatycznie i pod względem słownictwa. Wpłynęły na ten język też, szczególnie pod względem mowy, rodziny celtyckie używane przez Galów, oraz germańskie. Znaczną liczbę słów wzięto z języka starogreckiego.
Język francuski od XVIII stulecia należy do języków międzynarodowych, szczególnie dyplomacji i kultury. Międzynarodowy wydźwięk francuskiego potwierdziła w 1789 roku Akademia Berlińska, przyznawszy nagrodę Antoine de Rivarola za pracę De l’Universalité de la langue française (O uniwersalizmie języka francuskiego). W języku tym pisali m.in. G. W. Leibniz i Jan Nepomucen Potocki (Rękopis znaleziony w Saragossie). Umiejętność francuskiego była obowiązkowa dla większości właściwie wykształconej ludności do lat 70. XX wieku.
Język ten był modny w Polsce, szczególnie pośród kręgów arystokratycznych. W Europie ludzie wykształceni posługiwali się na co dzień francuskim, zwłaszcza rosyjska arystokracja. W języku polskim dość często wtrącane było francuskie “par excellence”. Spuścizna i nieustanna reklama języka przez rząd francuski powoduje, że nadal ma on ogromne znaczenie wbrew wyparcia go w niektórych sferach przez j. angielski.