Nauka języków obcych

W 2005 roku wprowadzono tak zwaną nową maturę. Była ona wynikiem pierwszej reformy podstawy programowej od lat, więc okazała się dla wielu nauczycieli i uczniów szokiem nie do końca pozytywnym. Zmiany dotknęły nie tylko egzaminów dojrzałości, które zmieniły formę z wewnętrznych na zewnętrzne, ale również struktury samego nauczania. Powolna rewolucja miała miejsce również w sferze języka angielskiego, gdzie zaczęto coraz większy nacisk kłaść na szeroko pojmowaną komunikację, nie tylko na suchą gramatykę i czytanie dzieł klasyków. Na maturze zamiast dotychczasowego wypracowania w języku obcym wprowadzono różnorodne testy sprawdzające wiedzę na kilku poziomach. Obowiązkowa stała się matura ustna, której poziom można wybrać w zależności od poziomu – jako podstawową lub zaawansowaną. Matura z języka obcego była obowiązkowa od dawna, jednak gro osób wybiera przede wszystkim język angielski. Następny na tej liście jest niemiecki, rzadziej francuski i rosyjski, jeszcze rzadziej – hiszpański czy włoski. Sam egzamin w formie pisemnej również podzielono ze względu na stopień posiadanej wiedzy na podstawowy i zaawansowany; jest on niezależny od wybranego stopnia egzaminu ustnego. Maturę pisemną podzielono na kilka części: gramatyczną, związaną z tworzeniem własnego tekstu i ze słuchaniem. Podczas matury ustnej należy opowiedzieć, co widać na danym obrazku, a także odpowiedzieć na pytania komisji. Zazwyczaj wyniki egzaminów ustnych nie mają wpływu na późniejsze przyjęcie na studia. Egzamin ustny z języka obcego nie budzi kontrowersji, czego nie można powiedzieć o takim samym egzaminie z języka polskiego, na którym głównie bogacą studenci, pisząc prace maturalne.